Nieuws
Derde weblog van onze man in Mongolie
23-02-2010
Nederlandse watermensen werken zeker niet alleen in Nederland. Ook in het buitenland kom je ze regelmatig tegen. Johan Duifhuizen, technisch specialist bij Vitens en voorzitter van Jong Waternetwerk, werkt regelmatig in het buitenland. Voor Waterloopbaan houdt hij een weblog bij van zijn buitenlandse belevenissen, ditmaal in Mongolië. Hier zijn derde bijdrage.
Ik ben weer op Nederlandse bodem. Afgelopen zaterdag ben ik aangekomen op Schiphol. Er waren wel wat kleine probleempjes onderweg. Als eerst vertrok mijn vlucht uit Mongolië 1,5 uur later dan gepland. Dus mijn overstaptijd in Moskou werd daardoor ook een stuk minder en ik was behoorlijk angstig dat ik mijn volgende vlucht niet zou gaan halen. Eenmaal vertrokken en hoog in de lucht merkten we dat de toiletten het niet meer deden. Tijdens het korte verblijf van het vliegtuig in Mongolië waren de toiletten kapot gevroren. Daar zit je dan. We kregen de vraag of we een tussenlanding wilde maken om de toiletten te repareren. Dat zou betekenen dat we drie uur moesten wachten in het vliegtuig en dat daarmee ook de vlucht naar Moskou behoorlijk langer zou duren. Er waren gelukkig meer mensen die een volgende vlucht moesten halen; dus is er besloten om door te vliegen.
Aangekomen op Moskou moest ik door de douane rennen en direct door naar de juiste gate. Daar aangekomen kon ik nog net instappen en vlogen we meteen door naar Amsterdam. Het is alleen jammer dat mijn koffer niet zo snel was. Die ging dus met de volgende vlucht mee en kwam ’s avonds laat aan op Schiphol.
Mijn laatste week in Mongolië is goed verlopen. De vorige keer dat ik schreef, stonden we voor onze derde wedstrijd van het voetbaltoernooi. Het is nu iets leuker om de uitslag bekend te maken. We hebben namelijk deze wedstrijd gewonnen met 11-6 waarvan ik 7 doelpunten gescoord heb. Al met al waren we dus erg blij met deze wedstrijd, ook omdat we gewonnen hadden van de kampioen van vorig jaar. Jammer alleen dat het niet voldoende was om door te gaan naar de volgende ronde. Dus dit was dan ook meteen onze laatste wedstrijd.
De laatste week is ook een beetje rommelig verlopen. Op woensdag kwamen er drie Nederlandse studenten aan die daar voor twee maanden zouden blijven. We hebben ze opgewacht in hun appartement en in de middag zijn we met deze drie en hun Mongoolse collega’s wezen lunchen en shoppen. Ook ben ik nog een dag met mijn Mongoolse collega’s naar een kashmere-shop geweest. Hier mocht ik een trui uitzoeken als dank voor mijn werkzaamheden bij USUG.
Ze waren erg blij met hetgeen ze deze drie weken geleerd hebben. Ze vinden het erg leuk om zelf aan het simulatiemodel te werken. Ze leren er heel veel van en langzamerhand krijgen ze dan ook door wat ze met het model kunnen gaan doen. Dus zeker ook qua werkzaamheden en de samenwerking met USUG zijn het drie vruchtbare weken geweest.
De dag na mijn vertrek op 13 februari begon in Mongolië het Tsagaan Sar. Dit feest is de viering van het voor ons bekende ‘Oud en Nieuw’. Het feest duurt drie dagen waarin er veel aandacht besteed wordt aan de eigen familie en vrienden. En er wordt veel traditioneel Mongools gegeten.
De dag voor dit feest wordt alles maar dan ook echt alles schoongemaakt. Je kan het zo gek nog niet verzinnen of het wordt wel schoongemaakt. Op de donderdag moest ik ook helpen met het sneeuwvrij maken van de straat. Gelukkig mocht ik na tien minuten weer naar binnen. Het is in die kou echt niet zo lang uit te houden.
De schoonmaakdag is de dag waarop het meeste water wordt verbruikt. Bij ons is dat ergens in de zomer wanneer we met z’n allen in de avond onze tuintjes gaan sproeien. Om deze dag qua watervoorziening goed te laten verlopen, moeten er veel dingen ingesteld worden. Er moeten extra pompen aangezet worden, afsluiters open of juist dichtgezet etc. Dit gebeurt dus allemaal met de hand. En deze kennis hebben ze allemaal in hun hoofd zitten. In Nederland gaat dat redelijk automatisch. Als er meer water gevraagd wordt, dan gaat er automatisch een andere pomp aan.
Nu ben ik weer bezig met mijn werkzaamheden in Nederland. En een klein beetje aan het voorbereiden voor mijn reis naar Vietnam. Ik vertrek op 19 maart en kom 27 maart weer terug. Van deze reis zal ik ook het één en ander beschrijven over wat ik geleerd en meegemaakt heb.
Mocht je vragen of opmerkingen hebben, dan kan je mij altijd mailen: Johan.duifhuizen@vitens.nl